قولك للعامل بامرك ان يولّيك الحمد دون ربّه لانّك بزعمك انت هديته الى السّاعة الّتى نال فيها النّفع و امن الضّر . « 1 » على عليه السّلام به او فرمود : گمان دارى كه تو دگران را به ساعتى هدايت مىكنى كه هر كس در آن ساعت حركت كند ناملايمات و بديها دامنگيرش نمىشود و از ساعتى مىترسانى كه هر كس در آن ساعت سير نمايد در زيان و ضرر محصور مىگردد . كسى كه تو را در اين سخن تصديق كند قرآن را تكذيب نموده و در راه جلب ملائم و دفع ناملايم از مددخواهى و طلب نصرت و يارى از بارى تعالى بىنياز شده است و از گفته‌ات برمىآيد كه متوقعى اجراكننده دستورت ، تو را حمد و ثنا گويد نه خداى خود را زيرا به گمانت اين تو هستى كه او را به ساعتى هدايت نموده‌اى كه بر اثر آن به سود و بهره نائل آمده و از زيان و ضرر مصون مانده است . ثمّ اقبل عليه السّلام على النّاس فقال : ايّها النّاس ايّاكم و تعلّم النّجوم الّا ما يهتدى به في برّ او بحر فانّها تدعوا الى الكهانة و المنجّم كالكاهن و الكاهن كالسّاحر و السّاحر كالكافر و الكافر في النّار سيروا على اسم اللَّه . « 2 » سپس على عليه السّلام روى خود را متوجه مردم نمود و فرمود : ستاره‌شناسى را براى تشخيص راههاى صحرائى و دريائى فراگيريد و بپرهيزيد از اين كه آن را وسيلهء غيب‌گوئى و راه شناخت پيروزى و شكست قرار دهيد كه اين كار ، شما را به كهانت مىكشاند و منجمى كه هدفش در ستاره‌شناسى

--> ( 1 ) نهج البلاغه ، خطبهء 79 ( 2 ) نهج البلاغه ، خطبهء 79